Ads 468x60px

Featured Posts

Thursday، January 19، 2012

فعالان جامعه مدنی و کارگاه آموزشی چندرسانه ای

امروز، به تاریخ 29 ماه جدی سال 1390، در دفتر مرکزی انترنیوز هشت تن از فعالان جامعه مدنی که از ولایات کابل، هرات، جلال آباد، قندهار و بلخ، برنامهء آموزش وبلاگ نویسی را موفقانه پشت سر گذاشتند.
این فعالان جامعه مدنی از تاریخ 25 با آمدن از ولایت های خود به منظور یادگیری مسائل چندرسانه ای یا مولتی مدیا برنامه های مختلفی را آموختند. این کارگاه آموزشی در برگیرندهء آموزش فیسبوک، وبلاگ نویسی، عکاسی، عکاسی ویدئویی و داستان سرایی دیجیتل می باشد.
امروز می بینیم که این فعالان جامعه مدنی با داشتن یک گروه فیسبوک، وبلاگ های گوناگون که درباره ی مسائل مختلف نوشته اند، عکسهای مختلفی که گرفته اند و خواهند گرفت و داستان سرایی به منظور نوشتن یک داستان خبری، آشنا شده اند. این کارگاه آموزشی می تواند آغاز نیک و فال خوش یمنی برای ایجاد پیوند میان فعالانی از گوشه های مختلف کشور برای آبادتر ساختن افغانستان باشد.

به امید برگزاری بیشتر این قبیل کارگاه ها!

Wednesday، January 18، 2012

Tuesday، January 10، 2012

سمینار علمی آزادی بیان و حقوق بشر




 
خانه فرهنگ افغانستان افتخار دارد که به ادامه فعالیت های فرهنگی مدنی خویش شما را  به سومین سیمینار علمی

" آزادی بیان و حقوق بشر " 

دعوت نماید. 

حضور همه نهاد های ملی و بین المللی ، نهاد های مدنی و فرهنگی ، فعالان حقوق بشر، رسانه ها ، فرهنگیان ، دانشجویان و ژورنالیستان ارجمند را گرامی میداریم.

با سخنرانی

  داکتر حفیظ الله شریعتی   

  استاد عزیز نوری     
    استاد حسن رضایی      

پنجشنبه 22 جدی- 1390،  ساعت 1 الی 3 عصر
تالار موسسۀ تحصیلات عالی کاتب، سرک شورا ، کارته سه ، کابل
برای معلومات بیشتر با 0796684401   در تماس شوید.

Friday، January 06، 2012

داستان سحر گل، تصویری گویا از زندگی زنان افغانستان

بصیر آهنگ
سه شنبه 27 دسامبر 2011 میلادی پلیس ولایت بغلان جسد نیمه جان سحر گل دختر 15 ساله را از زیرزمین خانه شوهرش پیدا کرد. سحر گل که هفت ماه پیش در ولایت بدخشان به شوهر داده شده بود، پنج ماه در یک اتاق تاریک در زیر زمینی خانه شوهرش زندانی شده بود. پلیس بغلان گفته است که او به شدت از طرف شوهر وخانواده اش مورد لت وکوب قرار گرفته وشکنجه شده است.

مقامات پلیس ولایت بغلان به خبرنگاران گفته اند؛ پس از آنکه سحر گل تقاضای شوهرش در مورد خود فروشی را رد کرد، مورد غضب شوهر و خانواده اش قرار گرفت. سحرگل بلافاصله به شفاخانه شهر پلخمری در شمال افغانستان انتقال داده شد و آنجا بستری شد. نظر به گفته  داکتران شفاخانه پلخمری، انگشتان دست وپای چپ سحرگل توسط شوهرش کشیده شده، بازویش شکسته و از نگاه روانی نیز به شدت آسیب دیده است.

سحر گل اکنون برای معالجه به کابل انتقال داده شده و در شفاخانه ی تحت مراقبت های ویژه قرار گرفته است. ثریا دلیل سرپرست وزارت صحت عامه افغانستان به خبر نگاران گفته است که درمان سحر گل ممکن است ماه ها طول بکشد، ولی تاثیرات روانی ناشی از شکنجه وخشونت ممکن است برای همیشه در زندگی او باقی بماند. اما این تنها سحر گل نیست که در افغانستان به خاطر زن بودنش به چنین حالتی گرفتار می شود. داستان سحرگل تنها نکته ی از تراژدی های غمناک و درد آور زنان افغانستان است که اکنون چنین آفتابی شده است. بسیاری از داستانهای این چنینی زنان در افغانستان، به دلایل مختلف همیشه پوشیده می مانند و عاملان آن بدون کیفر.
به گفته فعالان حقوق بشر؛ داستان سحرگل نو عروس خرد سال که مورد خشونت خانوادگی  قرار گرفته است، نمونه ی فاحش نقض حقوق زنان درافغانستان است. گرچند پس از انتقال این نو عروس جوان در کابل روز سه شنبه هفته ی گذشته تعداد از مقامات دولت افغانستان و اعضای پارلمان این کشور در شفاخانه کابل از او عیادت نموده  وخواهان مجازات سنگین عاملان خشونت با او شدند و حامد کرزی رییس جمهور افغانستان نیز به وزارت داخله (کشور) دستور داد تا موضوع شکنجه این نو عروس خورد سال را مورد بررسی قرار داده و به صورت جدی پیگیری کند؛ اما گمان نمی رود این خواست ها و دستور ها به حقیقت بپیوندد. زیرا در سالهای گذشته نیزدر موارد مشابهی پرونده های  خشونت علیه زنان پیگیری نشده و عاملان آن بدون کیفر مانده اند. فعالان حقوق بشر در افغانستان می گویند؛ در ده سال گذشته عدم رسیدگی به پرونده های خشونت علیه زنان، موارد خشونت ونقض حقوق زنان را افزایش داده است.

هنگام عیادت مقامات دولتی در شفاخانه ی کابل؛ سحر گل جوان روی صندلی خرچ داری قرار داده شده بود ولی او حتا توان صحبت کردن را نداشت. سحر گل تلاش می کرد به بعضی از سوالات مقامات جواب دهد؛ اما او کلمات را به صورت ضد و نقیض ادا می کرد. از اینرو گمان می رود سحرگل از نگاه روانی به شدت آسیب دیده و امکان معالجه کاملش آنهم در افغانستان بعید از انتظار است.

قضیه خشونت با سحرگل به صورت گسترده در رسانه و محافل حقوق بشری افغانستان بازتاب پیدا کرده است. فعالان حقوق بشر که پیش از این نیز از نقض گسترده ی حقوق زنان در افغانستان و عمل کرد ضعیف دولت در قبال عاملان آن انتقاد کرده بودند؛ یکبار دیگر نگرانی شانرا از افزایش خشونت ها علیه زنان و بی میلی دولت در جهت رسیدگی به قضایای خشونت و نقض حقوق زنان اعلام نموده و خواهان رسیدگی جدی دولتی در قضایای خشونت علیه زنان شده اند.

Monday، January 02، 2012

بامیان؛ محاصره مرگ، بی توجهی و مسئولیت نا پذیری دولت


ضیا دانش

مناطق مرکزی افغانستان بخصوص ولایت بامیان از ده سال بدینسو یکی از امن ترین مناطق کشور به حساب می رود و شهروندان این مناطق نقش مهمی در تثبیت و تحکیم پایه های افغانستان پسا طالبان داشته اند. هرچند در گذشته نیز این مناطق همواره مسولیت شهروندی خود را در قبال رویدادهای کشور بخوبی به انجام رسانیده است و از امن ترین مناطق کشور برای شهروندان داخلی و خارجی بود ه است.
امنیت خوب و مثال زدنی ولایت بامیان طی ده سال، نشان میدهد که مردم بخوبی در کنار دولت به انجام تکلیف و مسولیت های شهروندی خود پرداخته اند. مقامات دولتی و خارجی طی سفرهای مکرر که به این ولایت داشته اند، از امنیت خوب و ستودنی آن تمجید و ستایش کرده اند و حتی بدون محافظ به نقاط مختلف آن سفر کرده اند.
مشارکت گسترده مردم این ولایت در انتخابات مختلف ریاست جمهوری، پارلمانی، شوراهای ولایتی و نیز درخشش شاگردان این ولایت در عرصه معارف و رشد کمی و کیفی آن، نشان میدهند که حس مسولیت پذیری و تعهد به سرنوشت کشور و مسایلی ملی، جایگاه خاص و برازنده ی در زندگی سیاسی و ملی این مردم دارد.
بامیان فقر گسترده و بی توجهی دولت
آغاز انتقال مسولیت های امنیتی از بامیان؛ولایتی که به گفته مقامات دولتی نه تجهیزات کافی در اختیار نیروهای امنیتی مستقر در آن قرار دارد و از لحاظ کمی این نیروها جواب گوی وسعت جغرافیایی آن نیستند، خود نشان از اعتماد و اطمینان داخلی و جهانی به همکاریها و همراهی های گسترده ی مردم آن است و این نکته را بیان میدارد که می شود در عرصه های مختلف روی مردم آن به عنوان یک همکار و همراه در سپری کردن روزهای دشوار افغانستان حساب کرد اما نکته ی که دولت مردان داخلی و تمویل کنندگان خارجی نیز بدان اعتراف و اذعان دارند، این است که رابطه میان دولت و شهروندان در مجموع مناطق مرکزی بخصوص ولایت بامیان، یکسویه و یکجانبه است؛ به این معنا که علی رغم تلاشهای گسترده ی شهروندان در انجام مسولیت های شهروندی شان بخصوص همکاری گسترده با دولت و حضور درصحنه، دولت به کوچک ترین مسولیت خود در قبال این بخش از شهروندان کشور توجهی نکرده است.
روند تقریبا تعطیل بازسازی و تخصیص کم ترین بودجه برای این نقاط، نشان میدهد که برعکس انتظارات، این همکاریها منجر به بی توجهی دولت و فراموشی این مناطق شده است. مقایسه در آمار بودجه های اختصاصی ملی و بین المللی در مورد بامیان، نشان میدهد که در مقایسه با بسیاری از ولایات دیگر، بخصوص مناطق نا امن کشور، هیچ گونه تناسبی میان نیازهای مناطق مرکزی به صورت عام و بامیان به صورت خاص با این بودجه ها و امکانات در نظر گرفته نشده و اکثریت قریب به اتفاق وعده های کذای مقامات دولتی بخصوص شخص رییس جمهور، صرف گرفتن رای مردم و فریفتن آنها بوده است.
برای خواندن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید.

Saturday، December 31، 2011

سمینار تجربه حقوق بشر در افغانستان ابتکاری برای ترویج ارزش های مدنی و حقوق بشر






گزارش از: زمان رجبی

عکس ها از: یوسف وارسته 

خانه فرهنگ افغانستان، به ادامه فعالیت های فرهنگی و مدنی خویش اولین سلسله سمینارهای تجربه حقوق بشر در افغانستان را با همکاری موسسات تحصیلات عالی ابن سینا، کاتب، غرجستان، موسسه فرهنگی در دری، روزنامه هشت صبح، موسسه جامعه باز و کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان برگزار کرده است. این سلسله سمینارها در سه نشست که هر کدام به موضوعات مختلفی میپردازند ،برگزار می گردد. اولین نشست این سلسله سمینارها با عنوان حقوق بشر در افغانستان در تالار موسسه تحصیلات عالی ابن سینا  به روز پنجشنبه ،هشتم جدی برگزار شد. در این نشست داکتر غلام حید علامه و استاد علیرضا روحانی از موسسه تحصیلات عالی ابن سینا و سید علی حسینی استاد حقوق موسسه تحصیلات عالی کاتب پیرامون جنبه های مختلف حقوق بشر اعم از تاریخچه، تیوری ها و وضعیت حقوق بشر در افغانستان صحبت نمودند.

استاد سید علی حسینی اولین سخنران این سمینار در مبحث خویش با عنوان فلسفه حقوق بشر و تیوریهای آن حقوق بشر را از دیدگاه های نظریه پردازان مختلف بررسی نمودند و به طور خلاصه این موضوع را مطرح نمودند که امروزه حقوق بشر به عنوان مجموعه ای از حق های حقوقی در سطح بین المللی مطرح میشوند که دولتها تضمین کننده آن حقوق می باشند. این حقوق قواعد حداقلی هستند که برای زندگی شرافتمندانه بشر و حفظ کرامت انسانی می بایست رعایت شده و دولتها ضامن اجرای آنها باشند. هر چند افغانستان در راه رسیدن به دموکراسی و شکوفایی اولین سند حقوق بشری به نام قانون اساسی افغانستان را تهیه و تنظیم کرده است اما همچنان سطح آگاهی مردم و حتی دولت افغانستان نسبت به حقوق بشر در سطح بسیار پایینی قرار دارد. به همین لحاظ، دولتمردان نیازمند مطالعه دقیقتر تیوری های حقوق بشر جهت افزایش آگاهی خویش نسبت به این موضوع هستند تا بتوانند آگاهی عامه مردم را در رابطه به موضوع حقوق بشر افزایش دهند.



در ادامه این نشست داکتر غلام حیدر علامه جایگاه حقوق بشر در افغانستان را بررسی نموده و اینکه قانون اساسی افغانستان با احترام به اعلامیه جهانی حقوق بشر تهیه و تنظیم شده است را بسیار حایز اهمیت دانستند. او معتقد است که در فصل دوم قانون اساسی، تمامی حقوق مردم افغانستان اعم از منع تبعیض قومی، زبانی، سیاسی، جنسیتی، مذهبی و دینی، حق زندگی و حق آزادی تمامی اتباع، برابری های حقوقی در مقابل قانون و آزادی اندیشه و مذهب به رسمیت شناخته شده اند. جرایم ضد بشری به عنوان یکی از جرایم غیر قابل بخشش در قانون اساسی افغانستان آمده و عدم داشتن این جرایم یکی از شرایط کاندیداتوری برای پست های مهم دولتی محسوب میشود. حتی ماده های 69 و 78 قانون اساسی به مجریان قانون اجازه پیگرد و مجازات ریاست جمهوری و وزاری کابینه را نیز داده است. او به طور کلی اینگونه نتیجه گیری میکند که حقوق بشر در قانون اساسی افغانستان جایگاه بسیار بالایی داشته ولی مشکل اساسی عدم پیش بینی مکانیزم های پیگرد قانونی در صورت نقض حقوق بشر توسط اتباع است. نویسندگان قانون اساسی توانسته اند به خوبی حقوق بشر را در این قانون جای دهند اما هیچ مکانیزم یا شیوه مجازاتی  را برای ناقضان حقوق بشر پیش بینی نکرده و ننوشته اند.


در بخش پایانی این نشست استاد علیرضا روحانی ، مشاور ارشد کمسیون مستقل حقوق بشر افغانستان درباره تاریخچه شکل گیری نهادهای حقوق بشری و اعلامیه های حقوق بشری که تا اکنون تهیه و منتشر شده اند ، صحبت کرده و همچنان به معرفی کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان پرداخت. به گفته او کمیسیون حقوق بشر افغانستان بعد از قطعنامه سال 1992 سازمان ملل که به "اصول پاریس" نیز مشهور است که در آن مکانیزمهای ملی حقوق بشری در آسیا بحث شده است، ایجاد شده و تا اکنون به عنوان یک نهاد مستقل به فعالیت خویش ادامه میدهد. این کمیسیون از تمامی اصول و قواعد مندرج در اصول پاریس تبعیت میکند. وظایف اصلی این کمیسیون را در سه ساحه میتوان خلاصه کرد: 1) آموزش و ترویج و نهادینه سازی حقوق بشر 2) نظارت از وضعیت حقوق بشر در سطح ملی و 3) تضمین کننده حقوق بشر در کشور از طریق وادار ساختن دولت به اجرا و رعایت این حقوق. 


خانه فرهنگ افغانستان هدف از برگزاری این سلسه نشست ها را ترویج آگاهی و دانش حقوق بشر و ارزش های مدنی  و دموکراسی را در بین مردم و به ویژه جوانان و دانشجویان و فعالان مدنی بصورت علمی و اکادمیک عنوان میکنند و از تمام نهاد های مدنی و فعالان حقوق بشر میخواهند تا با استفاده از امکانات دست داشته شان برای نهادینه ساختن ارزش های دموکراسی و جامعه مدنی مثل برگزاری این سلسه نشست ها از هیچگونه تلاش دریغ نورزند. این نهاد آمادگی همکاری همه جانبه خویش را برای تقویت فعالیت های فرهنگی و مدنی در بین نسل جوان اعلام مینماید.


دو نشست بعدی از این سلسله سمینارها در  دو پنجشنبه دیگر 15 و 22 جدی سال روان در تالارهای موسسات تحصیلات عالی غرجستان و کاتب روی موضوعات چون جنسیت و حقوق بشر و آزادی بیان و حقوق بشر به ترتیب برگزار خواهد شد.